O sábado 31 de outubro ás 11 da mañá tivemos unha nova xuntanza de Comunidades, que nesta ocasión era moi especial, pois se trataba de compartir e celebrar o legado recibido de parte de tantas persoas ao longo do noso camiñar, cunha lembranza especial desta vez para Emilio e Carmen.
Como resposta a esta xuntanza, moitas irmás e irmáns reunímonos para lembrar a vida compartida, facendo un percorrido polas anécdotas, palabras e xestos de Carmen, Emilio e moitas outras compañeiras de camiñada. O fío condutor da xuntanza foi a perseverancia como rasgo común a Emilio e Carmen, tal e como nos lembraron en primeiro lugar Juan e Marimar, seguidos de moitas voces que querían compartir as experiencias vividas e as leccións que esa perseverancia, esa fidelidade ao proxecto comunitario nos ofrecen para seguir comprometidas con esta maneira de vivir. O seu exemplo foi -e é- sementeira de futuro que segue a alimentar as nosas vidas, enchéndoas de sentido.
Para rematar a xornada, nos agardaba un xesto que fixo abrollar moitas emocións: no xardín da parroquia, xunto á igrexa, mais “a pé de rúa”, como foi a vida dos nosos irmáns e irmás maiores, depositamos unhas mensaxes de esperanza nun buraco de terra, e sobre el un pequeno monolito que servirá de recordatorio permanente deste día. Como a imaxe que ilustraba o marcapáxinas que Marimar repartiu entre todas as persoas presentes, queremos ser mans que sosteñan unha luz que alumee a vida no medio da escuridade.
